5.7.a Raadsbrief informeren ontwerp-Omgevingsvisie Leidschendam-Voorburg 2050

Dank u wel, voorzitter. Dat is wel eens fijn om te mogen beginnen, voorzitter, voor ons lichtende omvangrijke stuk dat de omgevingsvisie weergeeft van onze gemeente. Het is nog een voorstel, maar er hebben vele handen en vele hoofden aan gewerkt. Even over de inhoud, het kernbegrip in deze visie is volgens mij het Daily Urban System. Met de uitleg dat dit het gebied rond een stad is waarbinnen de belangrijkste dagelijkse woon- en werkverplaatsingen zich afspelen. Een mooie droom. Maar wat is de werkelijkheid? Volgens mij hebben wij in 2050 niet zoveel banen in deze regio. We hebben niet een OV-systeem dat in de haarvaten van de industrieterreinen komt. We hebben geen OV-systeem dat 24/7 rijdt. Zelfs Londen heeft dat niet. We hebben wel een visie van de MRDH, maar geen concrete plannen om overal met OV en last mile oplossingen te komen. We weten wel dat onze verpleegsters, politieagenten en distributiemedewerkers en nog veel meer ongenoemde medewerkers dag en nacht werken en daarvoor moeten reizen. We hebben dat niet in 25 jaar geregeld. We mogen wel dromen, maar we moeten ook realistisch zijn.

Blijven. Voorzitter.

Jawel, meneer Wilschut.

Voorzitter, volgens mij zitten we precies hier in de gemeenteraad om zo'n droom nou wel de werkelijkheid te maken en dan zou het zeker helpen als de VVD ook daar een beetje in gaat meedenken, in plaats van steeds tegenstribbelen. Hoe ziet de heer Beek dat?

Beek.

Dat zie ik als volgt: we kunnen wel delen van die plannen uitvoeren, maar we moeten ook rekening houden met de werkelijkheid. Ik zal een voorbeeld geven wat mij ooit is aangereikt door een raadslid uit Rotterdam. Daar zit iemand thuis in het hartje Rotterdam. De man kan in de haven werken, maar werkt daar niet en leeft van een uitkering omdat hij gewoon geen vervoer heeft naar de haven toe. Dat is schrijnend. Dat is een situatie die ik wil voorkomen en daarom zet ik me zo in.

Ik heb verder, meneer.

Ik mag verder, dank u wel. Ik heb ook nog maar één afsluitende zin. Ik denk dat we al water weg zijn aan het pompen uit de polder, zonder dat er een dijk omheen ligt, en ik denk dat dat het probleem is. Ik wacht verder af wat de uitkomsten zijn van de zienswijzen van onze inwoners en dan hebben we een inhoudelijke bespreking in januari. Dank u wel.

Dank u wel meneer Klarahamer.

Voorzitter, dank u wel. Bij de behandeling van de koersnotitie over de Omgevingswet heeft GBLV Gemeentebelangen een aantal perspectieven meegegeven. Het is goed om te zien dat sommigen daarvan terugkomen in de Voorlichtende Conceptvisie. Dit geldt overigens ook voor de inbreng die door ons en andere collega-raadsleden is geleverd tijdens de diverse technische sessies. Onze dank daarvoor. Toch wil ik graag enkele punten onder de aandacht brengen en enkele vragen stellen aan de wethouder. Deze punten hebben vooral te maken met het feit dat het een visie voor 2050 moet zijn en dat hier volgens ons iets meer accent op moet liggen. Als we 2050 echt serieus nemen, dan moet dit ook inhoud krijgen, anders kunnen we beter een jaartal 2030 opplakken. Allereerst de Huisstunnel. In de conceptvisie wordt op enkele plekken de Huisstunnel genoemd. Deze tunnel kan een zeer belangrijke rol gaan spelen in de leefbaarheid en omgevingskwaliteit van het centrum van Voorburg. Dat deze tunnel een kwestie van lange adem is, dat moge duidelijk zijn. Maar de wijze waarop er nu aandacht aan wordt besteed, vindt onze fractie wel heel erg magertjes. Zoals gezegd maken we een visie voor 2050 en dan mag de ambitie voor de realisatie van deze tunnel toch wel iets prominenter naar voren komen. Graag aandacht hiervoor in de volgende versie. Dan het verkeer rond de molen. Er wordt al langer gesproken over innovatieve oplossingen, maar in de praktijk zien we vooral routing via verkeersborden en aangepaste verkeerslichten. Dit zijn nou, met alle respect, toch maar lapmiddelen. Waar blijft het out-of-the-box denken? Waarom bijvoorbeeld geen verkenning van een monorail, kabelbaan of lightrail vanaf het Voorenpark of andere vormen van slimme mobiliteit? In de visie is aangegeven dat we innovatieve ontwikkelingen volgen en daar waar we toepassingsmogelijkheden zien in onze gemeente hier ruimte aan willen bieden als alternatief voor een traditioneel mobiliteitsconcept. Maar waarom kunnen we als gemeente niet een keer voorop lopen als het gaat om innovatieve oplossingen? Graag de mening van de wethouder hierover. Tot slot, wij zijn verheugd dat er een gedegen resultaat ligt van het vitaliteitsonderzoek dat zal worden meegenomen in het gebiedsprogramma voor Stompwijk. Tijdens de laatste participatiebijeenkomst is vanuit de gemeente serieus ingegaan op de kritiek die door de inwoners is geuit over de voorstellen met betrekking tot de bouwlocaties. Goed, als dit nog nader wordt uitgewerkt in overleg met de bewoners. Kan de wethouder aangeven of het gebiedsprogramma voor Stompwijk kan worden meegenomen in de definitieve versie van de omgevingsvisie? Voorzitter, de omgevingsvisie moet richting geven aan onze toekomst, maar dan moeten we wel durven te kiezen en echt vooruit willen kijken. Niet alleen meebewegen met lopende ontwikkelingen, maar ook zelf de koers bepalen. GBLV Gemeentebelangen blijft hier ook graag aan bijdragen. Dank u wel, voorzitter.

Dank u wel meneer Wilschut

Ja, voorzitter, ook van ons een bijdrage op hoofdlijnen omdat we later in detail na de consultaties met inwoners erover zullen spreken. Voorzitter, wij gaan eigenlijk, denk ik, op dezelfde toonhoogte verder waar GBLV is geëindigd. Namelijk, het is best typerend dat de bekende quote uit het boek 'De Tijgerkat' wordt aangehaald om dit ontwerp omgevingsvisie te omschrijven: "Als we willen dat alles blijft zoals het is, moet alles anders worden." Wordt hier waar, daar doel ik op. En dat is precies het probleem met deze visie, want alles hetzelfde blijft is namelijk voor de ChristenUnie niet genoeg. Daar komt bij dat die zin wordt aangehaald, gaat namelijk over macht. Wie bepaalt welke keuzes gemaakt worden en is zoals het nu is iets om te behouden, of moet het gewoon beter? Voor de ChristenUnie moet het beter en dat vraagt, bevraagt juist ook de macht. Denk bijvoorbeeld aan de loftrompetzin: inwoners uit sterke wijken ondersteunen inwoners uit zwakkere wijken. Deze zin verhult gewoon dat dit college ervoor kiest om niet genoeg te doen voor inwoners met schulden. Is een keuze, maar om daar nou supertrots op te zijn. Dus zoveel mogelijk hetzelfde krijgen, dat is niet genoeg. Er moet de juiste keuze worden gemaakt om verder te komen. Een aantal concrete voorbeelden. Als het gaat om de mobiliteit, zien we hele mooie zinnen over de 15-minutenstad en een stempelprincipe en de heer Beek heeft volgens mij ook zin om daar naartoe te gaan, maar we zien in de praktijk gewoon dat er best wel veel weerstand is om die omslag te maken naar duurzame mobiliteit. Denk alleen al aan de discussie die we steeds hebben over betaald parkeren. Maar ook in de Meeslouwerpolder zien we een beweging van, nou, steeds meer concentratie van de glastuinbouw en die kleinere gebieden, zoals de Meespolder, hebben vaak niet genoeg massa om toekomstbestendig te blijven. Zou je die plek niet veel beter kunnen inrichten of gebruiken voor een impuls voor de recreatie en toerisme? Voor de verbinding tussen stad en platteland? We hebben er eerder een plan voor ingediend. Voorzitter, tegelijkertijd ziet de ChristenUnie ook heus dat we leunen op goed voorwerk uit de afgelopen jaren. De bouwstenen waar we op leunen waren echt goede stappen om tot dit grotere document te komen, maar ook bijvoorbeeld het onderzoek wat is gedaan in Tomwijk. Voorzitter, tot slot, de ChristenUnie vindt het ongemakkelijk dat het college in dit ontwerp omgevingsvisie doet alsof de huidige staat van de lijst ontworpen iets is om supertrots op te zijn. Als wij juist inwoners spreken, merken we dat er nog zoveel goede ideeën zijn over hoe het beter kan. In de ambities. Maar ook hoe we daaraan kiezen. Maar vooral eigenlijk in de uitvoeringskracht, hoe we en hoe we omgaan met inwoners. De omgevingsvisie is een mooie opsomming van heel veel ambities, maar daarin wat voorzichtige keuzes. En dat zal genoeg zijn, misschien om hetzelfde te krijgen, maar dat is wederom niet genoeg. Het kan ook echt zoveel mooier en duidelijker als we kiezen en de dingen kiezen ook echt waarmaken. Hopelijk zien we dat ook meer terug als we een niet laatste versie krijgen van deze omgevingsvisie. En natuurlijk verwachten we ook dat inwoners een terugkoppeling krijgen van de dingen die ze hebben meegegeven. Toch?

Meneerkema.

Dank u, voorzitter. Vandaag hebben we het over de omgevingsvisie, het kompas voor onze ruimtelijke toekomst. D66 ziet een sterke basis waarvoor complimenten op zijn plaats zijn. Uiteraard wil D66 deze visie wel aanscherpen, zodat het niet alleen een mooie stip op de horizon is, maar ook echt concreet richting zal geven. Ik zou enkele D66-speerpunten noemen die wij graag concreter terugzien in de visie. Over woningbouw, voorzitter, is er een groot woningtekort en daarom wil D66 niet alleen de ambitie van 6000 woningen opnemen, maar ook per ontwikkellocatie heldere afspraken maken over sociale huur, betaalbare koop en middenhuur en samen met partners zoals coöperaties inzetten op het vergroten van het woningaanbod. Waar nodig gaat de gemeente wat D66 betreft investeren door grond te kopen, te participeren of door regels te versoepelen. Op het gebied van klimaat en duurzaamheid dan: de visie noemt 2050 als moment van CO2-neutraliteit. Maak dit dan concreet door bijvoorbeeld een koppeling te maken door de benutting van geschikte daken voor zonnepanelen en maak het concreet door doelen te formuleren en continu inzicht te geven in hoeveel wijken dan vergroend worden, hoeveel hittestresslocaties worden aangepakt en hoeveel stadsnatuur er daadwerkelijk bij komt. Voorzitter, dit zou de duurzaamheidsambitie zichtbaar maken en dat is nodig om tempo te maken en ook om onze inwoners mee te nemen. Hoe kijkt de wethouder ernaar om dit dan op te nemen? Op het gebied van mobiliteit zet de visie stappen richting 30 km per uur en de 15-minutenstad. Maar D66 ziet het graag steviger: 30 km is namelijk de norm in de hele gemeente. Dat vraagt opvolging met een uitvoeringsplan dat prioriteit geeft aan schoolomgevingen, winkelstraten en routes voor langzaam verkeer. Ook willen wij met inwoners en belanghebbenden een prioriteitenkaart voor ontbrekende fietsroutes ontwikkelen, inclusief veilige oversteekplaatsen. Een vraag aan de wethouder is hoe deze visie kan helpen om dit soort dingen te waarborgen. Vlietland is nu nog onze groene parel. D66 wil in de visie graag opnemen dat grootschalige bebouwing in natuurgebied niet meer past. Niet in deze tijd en ook niet in dit gebied. De nadruk moet liggen op natuurontwikkeling, biodiversiteit, natuurinclusieve recreatie die het open karakter respecteert. Zo blijft Vlietland zoveel mogelijk een groene plek waar natuur en recreatie hand in hand kunnen gaan. Voor Stompwijk en ons landbouwgebied zien wij dat dat meer is dan alleen maar productie. Voorzitter, ons buitengebied verdient een bredere toekomstvisie. D66 wil dat de omgevingsvisie uitstraalt dat landbouwgrond niet alleen productielandschap is, maar ook een plek voor biodiversiteit, voor flora en fauna, waterberging en klimaatadaptatie. Dat kan door het planten van nieuwe bossen, bloemrijke akkerranden en meer natuurverbindingen. Zo maken we van het buitengebied een ecologische motor voor de hele gemeente waar inwoners en dieren kunnen genieten van het buitengebied en dragen we bij aan het oplossen van stikstof- en klimaatopgaven. Dan nog sociale samenhang. De visie benoemt aandachtswijken, maar blijft nog vaag over de aanpak. D66 wil graag dat we per wijk met een wijkagenda aan de slag gaan en die maken samen met de wijk natuurlijk. Daarin zouden we concrete doelen voor leefbaarheid, jeugd- en ouderenvoorziening, zoals toegankelijkheid van werk, sport, kunst en cultuur, maar ook veiligheid op kunnen nemen. En dat dan jaarlijks evalueren samen met de wijk. En als laatste democratie: participatie mag geen afvinklijst zijn, maar juist het kloppend hart van onze gemeente zijn. D66 wil graag dat inwonerspanels zoals het kindervragenuur en burgerforum structureel opgezet en ingezet worden. Er moeten duidelijke afspraken gemaakt worden over welke invloed mogelijk is op onder andere de omgeving. Het is belangrijk om inwoners invloed te geven, zo bouwen we aan vertrouwen en houden we de betrokkenheid van inwoners bij de politiek ook levend. Met deze aanpassingen maken we van de omgevingsvisie een document dat niet alleen beschrijft waar we heen willen, maar ook hoe we daar kunnen komen. D66 kiest voor bouwen, voor groene verbinden en bescherm wat waardevol is en we zien graag dat de visie dat concreet en zichtbaar maakt. Zo zorgen we dat Leidschendam-Voorburg in 2050 een groene, leefbare en sociale gemeente is en blijft waar iedereen zich thuis kan voelen. Dank, voorzitter.

Dank u wel.

Ja, dank u, voorzitter. Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan, aldus de Nederlandse dichter Marsman in 1936. Bekende zin en daarbij moest ik denken bij het lezen van dit stuk. Dat is eigenlijk ook het startpunt voor onze omgevingsvisie, hè? Denkend aan Leidschendam-Voorburg zie ik puntje puntje puntje. Mijn gok is dat het antwoord van Marsman in elk geval niets meer met oneindig laagland van doen zou hebben. Wellicht iets in de trant van: zie ik verdichte bebouwing met groene gevels, snel langs de trein- en tramstations de lucht in gaan. Voorzitter, aan literaire ambities bij deze wethouder in ieder geval geen gebrek, ook niet in het stuk. Maar we hebben uiteraard als CDA vooral naar de inhoud gekeken. Voordat ik daarop inga, nog wat over de procedure. Het wekte wat verwarring met diverse fracties, dat ook besproken, de vraag om wensen en bedenkingen in dit stadium, terwijl het stuk nog voorligt voor zienswijze. We hebben ook al input meegegeven in de koersnotitie en de formele besluitvorming begin 2026 voorligt. Enerzijds heel prettig om als raad wederom vroegtijdig in de gelegenheid te worden gesteld mee te kijken naar deze conceptvisie, tegelijk de volle agenda's en zeker ook de beperkte spreektijd vanavond. Dit stuk vraagt wat ons betreft om een uitgebreide voorbereiding, het meenemen van de uitkomsten van de zienswijze en input vanuit de hele raad, omdat het alle portefeuilles in zich verenigt. Daarom heeft het CDA, net als de andere fracties, voor vanavond op een aantal hoofdlijnen wat punten om mee te geven. En tegelijk het voorstel vanuit het CDA om bij de uiteindelijke besluitvorming in de raad ook een gecombineerde commissie hierover te beleggen. Graag reactie van de wethouder. Voorzitter, dan de inhoud. Ja, startend met mooi stuk, kan echt aansluiten bij de collega Hielkema van D66. Compliment voor het stuk, duidelijk intensief en hard aan gewerkt. Voor het CDA is van belang dat de basis op orde is in onze gemeente en de basis is voor ons schone, veilige wijken, voldoende voorzieningen, genoeg groen en investeren in ontmoeting en sociale cohesie. Voorzitter, zoals deze wethouder vaak zegt, het gaat om het creëren van publieke waarden, ook in zaken die niet direct iets opleveren zoals buurthuizen en wijkverenigingen, maar dat zeker wel in immateriële zin doen. Vanuit die blik hebben we ook gekeken naar het stuk. Gelijk op de eerste pagina's ligt wat ons betreft al de crux van dit stuk. Het gaat daarover. We zullen het gebruik van de ruimte moeten intensiveren. Kortom, we hebben ruimtegebrek en dat levert voor het CDA ook de meest politieke vragen op. Zijn er grenzen aan de groei? Kunnen we zeggen, zoveel inwoners, zoveel woningen, zoveel groei kunnen we aan? Anders wordt de druk op voorzieningen te groot. Gaat het teveel ten koste van natuur? Slaat woongenot wellicht om naar woonoverlast en komt de sociale cohesie onder druk te staan. Benieuwd hoe het college hier tegenaan kijkt? Voorzitter, dit punt werkt ook door in de prioriteiten. Het hele stuk ademt wat ons betreft juist heel veel ambitie, maar goed, hè? Tegelijkertijd lijkt best wel door het stuk te ademen dat de eerste ambitie vooral voldoende woonruimte is. Wat ons betreft is de vraag, moeten we een plek zijn voor iedereen of moet je heel bewust gaan kiezen voor bepaalde doelgroepen en is een betere ambitie niet voldoende balans in genoeg woonruimte versus behoud van groen en voorzieningen? Hoe kijkt het college daartegenaan? Voorzitter, het CDA heeft er in de afgelopen maanden meerdere keren op gehamerd dat je niet iedereen kunt prioriteren bij woningbouw. Fijn om te zien dat in deze concept omgevingsvisie we vooral gaan inzetten op langer zelfstandig wonen. Goed om voornamelijk te bouwen, gericht op ouderen en daarmee de doorstroom te bevorderen. Een wens van het CDA is dat zich dat ook vertaalt in concrete inzet op zorghuizen, knarrenhofjes, zoals ook eerder door GBLV ingebracht, en ontwikkellocaties waarbij ouderen en jongeren samenwonen. Een tweede punt, ook al genoemd door één van de insprekers, de 3-30-300 norm, heel fijn om die hier ook weer terug te zien. Wij hebben eerder ook met een motie gevraagd om die op te nemen in anterieure overeenkomsten. We lezen nu wel, hè? Het streven is binnen locatieontwikkelingen invulling te geven aan die norm. Als partijen gezamenlijk concluderen dat dit niet mogelijk is, zal in de omliggende buurt, wijk en de rest van de gemeente worden gekeken hoe een bijdrage kan worden geleverd aan realisatie van die richtlijn. Wat betekent dat nou concreet? Wij vinden dat als CDA nog vrij vrijblijvend. Ook lezen we op ontwikkellocaties ligt de prioriteit bij het realiseren van woningen en ruimte voor werk en voorzieningen. Daarbij zijn vooral andere partijen aan zet en dat is nou precies zo'n punt waarvan we als CDA denken: hier kun je als gemeente nou juist veel meer ambitie tonen om juist ook bij die ontwikkellocaties niet alleen woning en ruimte te prioriteren, maar groen mee te nemen. Ook in de sturingsfilosofie komt al terug. Daar wordt expliciet benoemd dat we misschien juist als we groen doelstellingen belangrijk vinden, een actievere vorm van sturing dan in het verleden moeten hanteren. Ik zou bijna zeggen, wethouder, u legt hier de bal al op de stip, waarom hem niet helemaal in het doel schieten? Fijn dat het aanbod aan voorzieningen zo concreet is uitgewerkt in kwantitatieve doelstelling en ook in de bijlage in de richtlijn. Wel nog één verduidelijkende vraag: in het stuk zelf gaat het over basisvoorzieningen en dan worden basisscholen, ontmoetingscentra, huisartsen en supermarkten meerdere keren genoemd. In de bijlage staan veel meer voorzieningen genoemd. Is er voor dit college een scheiding tussen basisvoorzieningen en andere vormen van voorzieningen? Het stuk over de sociale basis centraal, een prachtig hoofdstuk al door het CDA geschreven kunnen zijn, zijn we erg blij mee. Over verkeer, verkeersveiligheid nog. Er wordt wel genoemd dat we natuurlijk een gemeente zijn met veel verbindingen die leiden tot milieuoverlast en negatieve gevolgen voor de gezondheid. Zwaardere belasting vanwege alleen wat het CDA daar mist is de en dus vraag, wat gaan we daaraan doen? Het staat er nu als een losse constatering in. Net als GBLV missen wij ook nog een concreter ambitie als het gaat om de Huygenssunnel. Dus ook de wens om daar wat concretere invulling aan te geven. En tot slot als het gaat om participatie of de democratie, zoals mijn collega Hielkema, de benoemde, fijn dat de opbrengst van de participatie zo uitdrukkelijk zijn meegenomen in het stuk. Daarin ook goed om te markeren dat er vooral veel behoefte is aan plekken voor ontmoeting, voor groen en voorzieningen. En tegelijk, wat is uw reactie op de inbreng van de insprekers als het gaat om, wat is er nou met de participatie gedaan? Dank u wel.

U wel meneer Elebaas.

Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, om te beginnen, eerlijk gezegd was het onze fractie en ik weet ook zeker de fractie van de Partij van de Arbeid een lief ding geweest dat dit eigenlijk niet besproken zou worden deze avond. Ik begrijp eerlijk gezegd niet helemaal goed wat de intentie is van het op deze manier presenteren. Het lijkt mij logisch dat we eerst wachten op de zienswijze en de reacties van de inwoners en dan vervolgens erover praten. Dus ik begrijp deze procedure niet helemaal. Maar misschien kan de wethouder dat nog even toelichten of wat daarmee zijn bedoeling is geweest. Ja, als we dan toch iets algemeens moeten zeggen over deze omgevingsvisie, ja, dan is het in de eerste plaats dat opvalt. Er is natuurlijk een gigaparticipatieproces aan voorafgegaan. Ja, dan krijg je toch iets van een duizend-dingen-doekje, een grabbelton, en dat is ook een beetje te zien aan deze visie. Het is een verzameling wensen, misschien toch iets te weinig visie? Het heeft heel veel van: we werken hard, we doen ons best en het moet vooral zo blijven zoals het is in onze mooie gemeente. Nou, daar valt nog een hoop over te zeggen wat dat betreft over heel specifieke punten, over het aantal woningen bijvoorbeeld, over de groene ambities. Er is door de insprekers al iets over gezegd en misschien een over. We hebben even een duopresentatie wat dat betreft, want ik geef nog even het woord aan mijn collega als die nog wat specifieke punten heeft.

Naar aanleiding van als ik u het woord geef, laat ik u weten dat...

Dat van u mag, voorzitter, dan heel graag. Ja, wij hadden ook nog een paar specifieke punten waar ik even over iets wilde zeggen. Er is al heel veel gezegd door de collega's over mobiliteit. 30 km in de hele gemeente. Ja, laten we dat dan vooral ook echt gaan doen. Laten we voetgangers voorrang geven. We willen toch graag over 25 jaar ook in de gemeente wonen waar iedereen veilig op straat kan lopen. Veilig vanwege het verkeer en veilig vanwege de veiligheid. En ik denk dat dat vooral geldt omdat iedereen van ons een voetganger is, ook al zitten we soms in een auto of op de fiets of in een tram. Een ander punt is ook al door verschillende van mijn collega's aangehaald: het OV. We hebben prachtig mooie ambities om Voorburg te verbinden met de rest van de regio, met de rest van Nederland. Het is allemaal prachtig hoe mooi wij gelegen zijn, maar het is toch ook verschrikkelijk belangrijk dat we binnen onze gemeente toegang hebben tot een fatsoenlijk openbaar vervoer, ook al omdat dat meehelpt aan de verbetering van de luchtkwaliteit en de geluidsoverlast, waar we ook allemaal graag nog een stukje beter in zouden worden dan we nu al zijn. Ik bespeur toch een beetje dat dat een soort sluitpost is en dan eigenlijk het allerbelangrijkste voor ons is de ambitie met betrekking tot duurzaamheid. Die wordt heel mooi beleden, net als de ambities voor andere dingen, maar ik zie het in de uitwerking toch echt wel een beetje weinig terugkomen. Er is al verwezen naar de plannen voor de ontwikkellocaties, die vooral op wonen en werken gericht moeten worden. En waar blijft het groen dan? Ook dat andere partijen daar aan zet zijn voor wonen en werken. En ik zeg ja, dat maakt die ontwikkellocaties toch wel heel kwetsbaar voor eenzijdige verstening. En ik denk dat we dat dan juist niet moeten willen. En dan tot slot natuurlijk Vlietland. Tot mijn verbazing lees ik in de omgevingsvisie daar dan over dat dat een recreatiegebied is. Punt. Niet alleen Vlietland Noord, maar heel Vlietland wordt stelselmatig aangeduid als recreatie. Maar het is een natuur- en recreatiegebied en net als voor het buitengebied zou daar toch de balans tussen natuur en recreatie, klimaatadaptatie centraal moeten staan. En ik heb heel erg de angst dat Vlietland hiermee een beetje wordt weggegeven aan het economische rendement. Het economische rendement voor de gemeente, wat op zich ook al kwestieus is, maar het zou toch jammer zijn als we hiermee een stap zouden zetten in een richting die ook niet spoort met wat we verder over Vlietland in onze stukken hebben staan. En dan ook nog een vraag aan de wethouder over de Mall. Een beetje tussen neus en lippen door staat vermeld: ja, als de Mall gaat uitbreiden, dan mag dat alleen maar inbreiding zijn. En er moeten natuurlijk wel voldaan worden aan randvoorwaarden voor de verkeersveiligheid en de verkeersoverlast. Maar ik vind dat eigenlijk een beetje van: we zien wel wat de Mall gaat doen en we hopen dat ze zich nou een keer wel aan de afspraken gaan houden, zoals we natuurlijk ook weten met de betaalde fietsenstalling en de zonnepanelen dat dat allemaal ontzettend goed verloopt altijd. Dus ik wou graag aan de wethouder vragen hoe hij dat ziet. Tot zover voor nu, dank u wel. Dank u wel.

Ik kijk even, nee, inderdaad, meneer De Pony. Dan, wethouder, bent u er klaar voor?

Ja. Ik wou zeggen bijna, maar ik ben ja hoor, ik ben er klaar voor. Ja, nou dank commissie voor de inbreng uiteraard om even te beginnen met de vraag waarom zitten we hier en waarom bespreken we dit? En dat is tegelijkertijd een antwoord op de vraag naar die participatie. We hebben aan het begin bedacht van deze periode al en dat is verplicht in de Omgevingswet. We maken de omgevingsvisie en toen dacht ik, ja, we gaan gewoon een verhaal maken. Een nieuw verhaal over onze gemeente, we gaan gewoon een verhaal maken. Wat willen we voor gemeente zijn? Hoe mooi is dit? En toen hebben we een heel intensief participatieproject opgezet om met de hele gemeente te praten over die vraag, wat voor gemeente willen we zijn? En tegelijkertijd hebben we ook de hele tijd heb ik ook echt voor geijverd om de raden mee te nemen, dus de raad hebben we ook meegenomen. Ook natuurlijk met die koersnotitie. Dat was ook een formeel tussenmoment, maar gelukkig zijn er ook heel veel raadsleden telkens bij die participatiemomenten geweest. Het was ook een vernieuwende participatie, want we hebben ook een geloot burgerpanel of inwonerpanel gehanteerd. We hebben mensen echt uit de bevolkingsregister geloot en gevraagd mee te doen, dus dit was een traject waarin ook allerlei mensen die doorgaans zelf niet op het idee waren gekomen om actief mee te doen. Die hebben we betrokken en in eerste instantie was dat al voor die koersnotitie en dus bij de koersnotitie is er een participatieverslag gevoegd en daarna zijn we teruggegaan en in maart hebben we weer alle kernen bezocht en hebben we het inwonerpanel weer gesproken. Met de opbrengsten en hebben we ze teruggekoppeld wat er in die koersnotitie kwam en wat we van plan zijn in de omgevingsvisie te schrijven. Dus dat is meteen ook een antwoord, wat hebben die mensen van gemerkt? Nou, in maart hebben we weer enorm. Hebben we al die kernen weer bezocht en die mensen weer gesproken? En het leuke is dat we nu. We hebben nu deze omgevingsvisie gemaakt. Die ligt nu formeel voor voorzienswijze bij de mensen en weer gaan we naar alle kernen, dus we zitten deze week volgens mij. Morgen of overmorgen is Tomwijk, volgende week in Voorburg in de Koninkrijk en daarna ook weer in Leidschendam. Dus spreken we weer alle mensen, dus als je nou het hebt over een traject waarin heel veel mensen zijn gesproken en iedereen telkens weer zowel de mensen die heel vaak meedoen als de mensen die doorgaans niet zo snel meedoen dat we die hebben gesproken, is het dit traject wel. Dus ik ben heel erg trots op hoe dat is gegaan en wat dat betreft ook wel merkwaardig. En nou, ik ben was van de burgerkrachtcentrale wel wat meer alertheid gewend. Dat ze dit allemaal hebben gemist is wel merkwaardig, dus dat is mijn antwoord op de vraag, wat vindt u daarvan? Nou, dat is een heel mooi traject geweest en u ziet ook de opbrengst van die laatste participatieronde van maart is ook weer bijgevoegd bij dit stuk dus en verder natuurlijk gaan we weer horen wat er ook formeel in de zienswijzeprocedure in wordt ingebracht en dat bent u gewend en krijgt u zo'n tabel met wat er is ingebracht en wat er mee is gedaan. Dus wat dat betreft loopt die participatie echt goed en het leuke is dat er ook iemand van of een paar mensen bij de laatste bijeenkomst van de burger of inwonerspanel vroegen, zullen we hiermee doorgaan en dat is misschien ook. Voor de volgende periode dat we vaker met lotingen plaatsen met lotingen gaan werken om mensen te betrekken die anders wat minder snel op eigen initiatief meedoen. Echt een leuk initiatief of een leuk traject geweest bijzonder, waardevol en heel veel opbrengst. En natuurlijk kun je niet alles meenemen en zegt de één dit en de ander dat, maar dat hebben we allemaal keurig. Kunt u ook in het verslag volgen? Nou, tijdens dat proces heb ik ook geprobeerd of heeft het college geprobeerd ook de raad elke keer mee te nemen en ik dacht. Ja dan is het een beetje? Een gemiste kans misschien om in dit stadium waarin die omgevingsvisie naar buiten is gekomen om dan alleen maar de inwoners te spreken en een zienswijzeprocedure te hanteren en niet ook aan de raad te vragen. Goh, wat vinden jullie ervan? Want dan kunnen we ook hier nog misschien wat indrukken en suggesties die ik nu heb gehoord. Ook meenemen in het uiteindelijke stuk, want anders is het toch aan het eind, een beetje een anticlimax dat het eind van dit jaar naar de raad wordt gestuurd. En een maand of en dan in januari met één debat of misschien met die met die gecombineerde. Commissievergadering helemaal voor, maar dat is u natuurlijk als raad, hè? Hoe u het gaat bespreken, maar ik ben er helemaal voor. Nou ja, dus dan zal het een beetje antiklima zijn om het alleen zo te bespreken en dan nog te tekenen bij het kruisje, dus daarom bleek het maar aardig om om om deze dit moment te benutten voor een gesprek met de raad en dat had mij niet uitgemaakt. Of het nou in een commissievergadering is zoals hier of in een beeldvorming of een technische sessie of wat dan ook. Het gaat mij om het inhoudelijke gesprek over de toekomst van onze gemeente. Daar gaat het om. Dus dit is een beetje de achtergrond van van van dit moment had ook niet gehoeven, had formeel ook niet gehoeven, maar het leek mij wel aardig om en belangrijk om de raad ook in dit stadium weer mee te nemen, net als we de inwoners weer ook weer in dit stadium helemaal meenemen. En vragen wat ze ervan vinden, dus dat is een antwoord op die op die vraag, wat doen we hier? En ik ben blij met alle inhoudelijke suggesties en aanbevelingen en en en en accenten die nog gemaakt zijn hier. Dus dat doen we weer ons voordeel mee en ik was van plan om als we de uiteindelijke omgevingsvisie voorleggen aan de raad dat we dan ook in het raadsvoorstel nog even aangeven wat we doen met alle suggesties die hier ook geleverd zijn, dus dat lijkt me een mooie formele opvolging van het feit dat dit toch een officiële commissievergadering is. Als de raad het de commissie het daarmee eens is. Dus dat is mijn antwoord op de vraag, wat doen we hier en hoe kijkt u aan tegen de participatie de afgelopen tijd en tegen de inspreek? Ja en dan de visie in het algemeen. Ik zei al in het voorwoord en het is best. Het is een bak tekst en een bak materiaal met veel documenten er nog achter en en dan krijg je altijd de vraag, ja, als het als het teveel visie heeft, dan is het te weinig concreet. En als het heel concreet is, dan is het te weinig visie. En daar hebben we mee. Hebben we een evenwicht voor moeten bewaren. Er staat ook niet alles in in het in de zin van die gaan we concreet mee aan de slag, want dit leidt natuurlijk tot programma's, hè? Dus we krijgen een woonprogramma, we krijgen een verkeersprogramma, we krijgen het gebiedsprogramma's, dus zowel thematisch als per gebied. Twee programma's die met een verdere uitwerking komen, dus wat dat betreft moet ik ook soms antwoorden. Ja, dat komt in een programma terug, dus bijvoorbeeld die 30 kilometerzones. Ja, dat komt hè. We hebben. Vroeger hadden we verkeerscirculatieplan. Nu krijgen we een verkeersplan en daar landen dit soort dingen. Dus dit is echt een visie. Een een visie waar het heen moet in algemene zin en ja, inderdaad, die visie is soms. En dat dat was een beetje de eye opener voor mij toen ik sprak met heel veel mensen. Op een gegeven moment dacht ik, we willen helemaal geen nieuw verhaal. We willen een nieuw hoofdstuk in het bestaande verhaal van Leidschendam-Voorburg, maar om te behouden. Die mooie gemeente waar we zo trots op zijn, moet er heel veel gebeuren en moet er heel veel worden verbeterd. Dus ik ben het helemaal eens met de heer Wilschut. Het is ook geen behoudend verhaal, maar het is wel een verhaal. Uitgaande van de trots die we hebben en de ontwikkeling die we al hebben gezien in onze gemeente en daarvoor moet het nodige veranderen en het nodige gaat veranderen. En misschien zijn er ontwikkelingen die we helemaal niet kennen op dit moment. We hebben wel geprobeerd. Die lijn en die ontwikkeling te schetsen en wat mij betreft is, dat is dat goed gelukt. Maar natuurlijk, er kunnen dingen nog qua accenten beter. De Huygenstunnel wordt genoemd. Nou, op pagina

57

Is het zo? Ja, je moet je ook niet helemaal ophangen aan onze wiet, want er zijn nog veel meer mooie plannen in Nederland en uiteindelijk moet het rijk heel veel gaan bijdragen. Maar we gaan dit ambitieuzer opschrijven, wethouder. Eén moment, want er is een vraag van meneer Wilschut.

Ja, voorzitter. Ik ben blij dat de wethouder aangeeft dat het nog zoveel beter kan, dat het juist niet in behoudens verhaal is. Ik bespeel dat wel af en toe. Maar de vraag is eigenlijk meer: de zin die u heeft opgenomen gaat ook heel erg over het bevragen van macht en hoe de machtsstructuren zijn en hoe we de dingen zo organiseren als we doen. En bent u het ook daarmee eens dat dat ook misschien wel bevraagd moet worden om het beter te krijgen?

Nou, ik heb een heel ideologisch verhaal, wat ik heel leuk vind. Ik ben een liberaal, dus ik geloof niet in macht. En als ik er al aan denk, dan wantrouw ik de macht, want die moet gespreid zijn. Ik geloof meer in invloed en in krachten dan in macht. En dat hebben we ook proberen op te schrijven. Als je ziet, zijn er in onze gemeente mensen die het wat beter hebben en wat meer kracht hebben, zal ik maar zeggen. En wat mensen die wat kracht kunnen gebruiken. Ik ben ook wethouder minimabeleid. We hebben hier heel vaak schuldhulpverlening, we hebben hier heel veel dat soort gesprekken. Maar ik ben ook wel een optimist en ik zie dat heel veel mensen met die kracht die kracht ook sociaal ter beschikking stellen. En dan wijs ik op verenigingen. Dan wijs ik op vrijwilligers. Dan wijs ik op de serviceclubs en de kerken niet te vergeten. Allerlei vormen van organisaties waar mensen met kracht mensen met wat minder kracht helpen en dat probeerde ik te benadrukken dat dat heel mooi samenspel is in onze gemeente.

Daar een aanvullende vraag opmerking

Over. Nou, misschien heel kort tot slot over dit ideologische deel dan. Ik vind het wel typerend dat de macht niet gelooft in de macht en dat is volgens mij precies wat die zin juist wel bevraagt. En waar dat boek ook over gaat. Maar goed, ik kan het boek anders lezen dan nu. Dat is zeker waar.

Je bent over de Tijgerkat van Lampedusa. Laat ik dan dit zeggen: dat als één boek gaat over het onderwerpen van de macht en het vestigen van een natiestaat. In dit geval gaat het wel over, is dat het thema van de Tijgerkat, zoals ik er tegenaan kijk. Nou, laten we daar later over spreken, want mijn spreektijd is misschien beperkt en we hebben nog meer onderwerpen vanavond. Het boek.

Is, als u dat goed vindt, het boek is machtig om te lezen, maar dat kan niet binnen de spreektijd. U heeft nee.

In één van de mooiste boeken uit de Italiaanse literatuur, de huidige stand van zaken heb ik het over gehad. Verkeer rond de molen, ja, sommige zaken, er staat natuurlijk in hè. We gaan voor ongelijkvloerse kruisingen, de kabelbaan staat erin op pagina 48 is er een tekening van, maar als u zegt, ik wil die innovatie nog iets meer benadrukken, gaan we dat doen. Stompwijk, ja, we gaan natuurlijk ook een gebiedsprogramma Stompwijk, die hebben we al gepresenteerd, want tegelijkertijd aan dit traject hebben we extra kracht gezet en vaart gezet. Achter Stompwijk, Stompwijk verdient dat, Stompwijk heeft het ook nodig, want die vitaliteit staat onder druk in Stompwijk. En daar zijn we al zover in de participatie dat we nu echt aankomen op het aanwijzen van concrete locaties en lopen we aan tegen de provincie, want die kijkt er misschien iets anders tegenaan en daar zitten we dus nu mee, dus ik kan nu niet beloven dat we dat programma gaan vaststellen. Juist omdat we al zo ver zijn met het maken van dat programma, dus dat ja, maar dan komen we verderop terug. Natuurlijk, daar zijn we mee aan de slag en ik zie de commissieleden uit Stompwijk ook knikken. We zijn er echt, nou, we gaan er weer een volgende week dus en dan gaan we het weer bespreken. Ja, het woningtekort, de zonnepanelen, is allemaal hè, we ook duurzaamheid, er komt natuurlijk een programma om te concretiseren. Vlietland staat erin, het is natuurlijk wel zo, we komen, we komen niet van, het is geen blanco verhaal, dus we zijn wel uitgegaan van bestaande bestemmingsplannen, dus we konden voor Vlietland niet helemaal vanaf nul beginnen. Daar zijn we wel uitgegaan van de bestaande bestemmingsplannen en daar staat in dat het een recreatiefunctie heeft, inclusief die geplande beroemde recreatiepark. Dat staat er gewoon in, want dat staat, dat is gewoon al bestaand vastgelegd in de bestemmingsplan. Die discussie hebben we natuurlijk heel vaak gevoerd. Het is niet zo dat heel Vlietland als recreatie aangegeven wordt. Er staat ook het kopje natuurgebieden en dan zie je bijvoorbeeld de vogelplas is een natuurgebied en dat staat er ook keurig in. Dus wat mij betreft volgt dit gewoon wel de bestemmingsplannen die er liggen. Eerste vraag.

Van mevrouw Seriese, ja, voorzitter. We hebben het gevaar over een beetje fijnslijperig te worden, maar als je het vanaf, nou, ik weet het nou even, de pagina 94 staat over Vlietland echt alleen maar dat het recreatiegebied is. En dan natuurlijk staat er iets in over de vogelplas, maar het zou toch. Ik heb het gelezen als een vergissing dat het niet staat dat het natuur- en recreatiegebied is, maar als u nu zo zegt van nou ja, het is precies wat we hebben afgesproken, dan bestrijd ik dat toch echt, want het is een natuur- en recreatiegebied. In alle bestemmingsplannen en alle onderliggende stukken wordt het op die manier omschreven. En ik heb het gevoel dat er nu een voorschotje wordt genomen op een bestemming die misschien wel door, nou ja, een aantal mensen wenselijk wordt geacht, maar die nog niet is vastgelegd op deze manier, niet uitsluitend recreatie. Ik zou dat echt heel erg in de aandacht van de wethouder willen aanbevelen om daar nog eens naar te kijken.

Wethouder.

Nou, laten we dan die scherpslijperij gewoon schriftelijk verder afdoen en er echt goed op ingaan. Het is inderdaad natuur hier op pagina 96 en verder gaat het over recreatie op 97. Dan kom ik dat die scherpslijperij moet er natuurlijk goed in zitten.

Dan.

Van Nijen.

Ja, dank ook even op dit punt nog even los van de fijnslijperij. Het lijkt me dat de omgevingsvisie de juiste plek is, waarbij de ambitie en dat lange termijn verhaal boven bestaande bestemmingsplannen moet gaan. Dus alleen al om die reden zou ik zeggen, al was het zo dat er overal alleen maar recreatie staat, dat wij dus als gemeente het belangrijk vinden dat er overal natuur aan wordt toegevoegd.

Nou

Staat natuurlijk voldoende natuur in, zal ik maar zeggen, hè? Dus de vogelplas en dergelijke, dus op pagina 96 zie je dat kaartje met natuur. Het is natuur in onze gemeente. Tegelijkertijd is de ruimtedruk natuurlijk groot en je ziet bij Driemanspolder dat dat prachtig is gecombineerd met waterberging en met recreatie, etcetera. Dus het is vaak en-en. Het staat er zo nou goed hoe we het nu beschrijven. Dat is wel de situatie uitgaande van bestemmingsplannen en ook hoe we het zien. En natuurlijk kunnen we zeggen, ja, je kunt wel degelijk.

Van vooraf aan

Meneer Hilkema heeft ook daar

Vraag over, vermoed ik ja, de wethouder zegt: Er is voldoende cultuur, maar in ieder geval heb ik in mijn bijdrage gezegd, en volgens mij hebben een aantal van collega's dat ook gezegd en insprekers ook: Er is onvoldoende natuur en er moet meer bij.

Noemde het woordje cultuur, maar ik bedoelde natuur. Ja, ja.

Het geldt natuurlijk voor beide, maar het zou niet over natuur moeten gaan.

In dit geval de context natuur en uiteraard cultuur ook. Ik zag volgens mij ook een vinger van Rosbenders nog, ja.

Voorzitter, ik wilde alleen maar even verwijzen naar de inspraak van mevrouw Lammers, die ik van harte nog een keer aan de wethouder in zijn aandacht wil aanbevelen. Want die zegt eigenlijk alles wat hierover gezegd had moeten worden in de omgevingsvisie.

Wethouder ten slotte dan hierover.

Nou, afgezien van de getalsmatige onderbouwing die we niet helemaal herkenden op verschillende onderwerpen. Maar de insteek is natuurlijk inderdaad. Natuur, bomen, et cetera, er zit er ook heel erg in dat hele 3-30-300 verhaal zit er niet voor niks in, hè? Dat is een uitgangspunt. Tegelijkertijd, ja, dat is ook een vraag die werd gesteld: moet het niet veel meer leidend zijn? Ja, het is een uitgangspunt. Maar we zeggen ook bijvoorbeeld, we hebben een woningbehoefte. Die is ook apart nog in die bijlage helemaal uitgelegd, hè? Hoe we daar toegekomen zijn. Mensen willen ook wonen hier en dat is echt een aandachtspunt. Mensen willen ook werken hier en het is elke keer weer die ruimteafweging die we maken. Dus bijvoorbeeld de Parkweg hebben we gezegd, nou dat leent zich voor veel meer bomen en veel meer groen. Misschien moeten we die busbanen voor opofferen. Dus dat is een concreet plan voor veel meer groen op dat gebied. Tegelijkertijd zeggen we, als je dichter bij de OV-knooppunten wil wonen of daar gaat bouwen, dat is een ontwikkelgebied. Daar gaan we misschien wel de lucht in, want nou, dan kunnen we die parkeernorm ook op aanpassen dat mensen veel minder dan één auto. Of hoe noem je dat, één parkeerplaats per inwoner of per huis, want het is dichtbij een OV-knooppunt. Daar gaan we de lucht in. Misschien kunnen we op die plek dan niet heel veel bomen kwijt. Daar moeten we dan elders kijken, dus het is wel zo dat we uiteindelijk over de hele gemeente kijken naar de spreiding en soms niet altijd uitkomen met alle ambities op één plek.

Ik zag zoveel betekenen, het glimlach dus elke keer weer een afweging die we willen maken. Soms kan dat op een plek vaak wel, maar soms moet je dan elders kijken. Zijn er grenzen aan de groei? Nou ja, dan gaat die oer natuurlijk ook over. Ja, het wordt pittig. En dat zegt die oer ook. Dus er staan heel veel zaken op oranje van: nou, kijk heel goed uit hoe je ermee omgaat en dat komt dan verder weer terug in die gebiedsprogramma's of in die thematische programma's. Dus ja, er zijn grenzen en we zitten er echt wel aan. We komen er echt aan. Dus dat moeten we echt goed in de gaten houden. Tot zover denk ik even in algemene zin, maar nogmaals, we proberen alles wat hier is gezegd ook terug te laten komen in het raadsvoorstel met een afdoende antwoord, inclusief scherpslijmbedrijf.

Daar komt natuurlijk bovenop de vraag of de opmerking of het verzoek van mevrouw Van der Heijden om dus een gecombineerde commissievergadering te houden. En uiteraard is het dan ook zo dat deze vergadering, zeg maar deze bijeenkomst, deze commissievergadering in aanloop daar is. Alle opmerkingen worden natuurlijk meegenomen. Die worden dan wat ons betreft door de griffie op een rijtje gezet om als input te dienen voor de vervolgbesprekingen. Dienen zij dus in dat opzicht. Heeft de persoon aan mijn rechterzijde nog een mooie dag voor zich morgen, denk ik, als hij het gaat uitwerken. Ja, nou u wilt enorm. Ja ja.

Had ook de behoefte gehoord, telefonisch, of er misschien nog een technische sessie kon worden gewijd aan dit onderwerp. We zijn natuurlijk ook gaarne toe bereid om dat te plannen op enigerlei wijze en moment dat.

Er valt duidelijkheid te creëren. Oké, even naar de commissie en de technische sessie is natuurlijk nog wat anders. Dan nog komen die gecombineerde commissievergaderingen dan. Beide op de agenda zetten, dus beide als verzoek neerleggen bij de agenda. Commissie om dat uiteraard in overleg dan te regelen. Meneer Van Wissen, en ik.

Denk dat het goed is dat we dat onderling wel even afstemmen of dat niet teveel van het goede wordt of dat we het kunnen volstaan met de Commissie over de vergadering.

Mogen we daar nou even op terugkomen, Voorzitter?

Op terugkomen, maar ik zal bijna voorstellen dat elke fractie natuurlijk een lid van de agendacommissie heeft zitten. Als we het op die manier centraliseren, hè, de input van de diverse fracties, dan komt dat denk ik vanzelf goed. Uitgaande van het feit dat er niet één of ander groot bezwaar zou komen tegen het hebben van twee gelegenheden, maar daar ga ik dan even vanuit. Deze aanname doe ik dan even en uiteraard noem ik het maar even de scherp-sleeperij om de status van Vlietland. Dat moet even apart bekeken worden, hoe dat nou precies geformuleerd wordt, want zo gaf u eigenlijk wel een beetje een toezegging, zeker.

Dus dan komen we gewoon. We zitten keurig hoe dat precies zit, hoe we daar naartoe gekomen zijn, ook in dat raadsvoorstel. Ja, dat werd scherp slijperij genoemd, maar het moet gewoon concreet, moet het gewoon helder.

Ja, is me een vraag via u aan het CDA dan misschien, maar misschien is het ook goed om dan richting agendacommissie toe te lichten, want een gezamenlijke commissie lijkt me hartstikke goed. Maar het lijkt me heel lastig als bijvoorbeeld vijf fractieleden dan allemaal moeten gaan inspreken of iets dergelijks. Dus

Ik zie altijd praktisch dat dat duidelijk is. Natuurlijk, een commissievergadering wordt in aanwezigheid van maximaal 3 leden van elke fractie gedaan. Dus het is dan ook aan de discipline binnen de fractie om de input van de diverse woordvoerders bij elkaar te brengen en dat te verdelen over de 3 leden van die fractie. En dan even te kijken hoe ze dat gunstig en nuttig kunnen doen. Maar het is de symboliek natuurlijk van de gezamenlijke commissievergadering die wel een vorm van schoonheid heeft, om het maar even zo te zeggen. Als u het daarmee althans met mij eens kunt zijn, ik kijk even rond of daar ernstig bezwaar tegen is. Ik denk het niet. Dan wil ik dit agendapunt ook voor dit moment afsluiten en dan zien we in ieder geval een folder gecombineerde commissievergadering tegemoet. En dan hebben we wat mij betreft, als u daarmee instemt, een klein intermezzo in de vorm van een bijdrage van de heer Van Wissen over wat in de gemeenschappelijke regelingen in de MEDA in dit geval is afgesproken of is meegegeven als agendapunt.

Ja, voorzitter. Het is goed en het heeft ook wel een raakvlak, moet ik zeggen, met de omgevingsvisie. Nee, maar het raakvlak is, blijft wethouder.

Met de omgevingsvisie? Nee. Maar het raakvlak is, blijft wethouder.